Αν κάνουμε μια αναζήτηση για να βρούμε τις ρίζες του όρου Πόλις, ο οποίος είναι η σύνθεση πολλών άλλων λέξεων, όχι μόνο στην ελληνική γλώσσα αλλά και σε άλλες δυτικές γλώσσες, ανακαλύπτουμε ότι αυτές ξεκινούν από πολύ πίσω στους αιώνες. Επιπλέον μαθαίνουμε ότι ο όρος «Πόλη» δεν έχει μία και μόνη σημασία καθ’ όλη την εξέλιξή της στην ιστορία.
Πρώτα εμφανίζεται ως Πρωτο-ινδοευρωπαϊκό *tpólHis < *tpelH που σημαίνει οχύρωση. Κατά τη μυκηναϊκή περίοδο προφέρεται και γράφεται πό-το-ρι-τζο, πτώλιος. Αργότερα το βρίσκουμε ως polis και ptoli s = ptolis. Ανάλογα με την εποχή, τις ανάγκες των ανθρώπων και την ίδια την εξέλιξη της γλώσσας στο πέρασμα των αιώνων, υπάρχει και η εξέλιξη της ίδιας της σημασίας της. Έτσι, ο όρος Πόλις μπορεί να σημαίνει:
- Το φρούριο της πόλης, η ακρόπολη της , με την υπόλοιπη πόλη ( 5ος αιώνας Π.Χ. Θουκυδίδης, Ιστορίες)
- Πόλη, η πόλη κράτος, η πατρίδα, ο τόπος κάποιου (8ος αιώνας π. Χ. Όμηρος, Οδύσσεια,) * χώρα, μεγάλη έκταση (Λυσίας, κατά Ανδοκίνδου)
- Το ελεύθερο κράτος, η δημοκρατία (Σοφοκλής, Αντιγόνη)
- Όλοι οι δημότες, ο δήμος
- Το δικαίωμα του πολίτη, η ιδιότητα του πολίτη ( Δημοσθένης, κατά Μειδίου)
Σήμερα με τον όρο Πόλη εννοούμε έναν μεγάλο και μόνιμο οικισμό ο οποίος έχει τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και εξωτερικά γνωρίσματα και αποτελείται από πολλά κτίρια, κατοικούμενα από καθορισμένο αριθμό κατοίκων και στον οποίο παρέχονται και λειτουργούν διάφορες διοικητικές, οικονομικές ή άλλες υπηρεσίες, εκτεταμένα συστήματα στέγασης, μεταφορές, επικοινωνία, αποχέτευση, επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και χρήση γης.
Η πυκνότητα όλων αυτών διευκολύνει την αλληλεπίδραση μεταξύ ανθρώπων, διοικητικών οργανισμών και επιχειρήσεων που, μέσω της χρήσης κανόνων και νόμων, ωφελούνται με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά όλα τα μέρη που απαρτίζουν αυτή τη διαδικασία.
Στην Ελλάδα, ένας οικισμός για να χαρακτηριστεί ως « πόλη » πρέπει να έχει τουλάχιστον 10.000 κατοίκους.
0 Thoughts on ΠΟΛΙΣ: Τότε και Τώρα